Spalili pół wsi, zamordowali wielu mieszkańców




W dniach 21/22 grudnia 1942 roku niemiecka żandarmeria przeprowadziła pacyfikację wsi Baranów pod Chotczą.

Działalność partyzancka w okolicy Chotczy w trakcie II wojny światowej była przyczyną potwornych mordów i pacyfikacji dokonywanych przez Niemców. W odwecie za ucieczkę aresztowanego działacza Partii Komunistycznej w Chotczy, Piotra Zagożdżona, oddział żandarmerii rozpoczął pacyfikację wsi nazywanej przed wojną „Czerwonym Baranowem”, w której w tamtym czasie mieszkało ponad 500 mieszkańców (dwukrotnie więcej niż obecnie).

W nocy z 21 na 22 grudnia 1942 roku oddział pacyfikacyjny liczący najpewniej kilkudziesięciu ludzi, otoczył wieś Baranów. Rankiem, kiedy mieszkańcy spostrzegli niemieckich żołnierzy wokół wsi, było już za późno na ucieczkę. Zabito podejrzanych o ukrywanie partyzantów oraz próbujących zbiec. Zginęły cztery znane z imienia osoby:

  • Józef Osiecki – lat 48,
  • Władysław Figura – lat 25,
  • Marianna Mróz – lat 41,
  • Stanisław Figura – lat 36.

Niemcy w trakcie mordu podpalili chłopskie chaty. Od podłożonego pod drewniane domy ognia, pożar rozprzestrzenił się na dużą część wioski. Jej mieszkańcy, którzy stracili dach nad głową, zostali zmuszeni szukać schronienia w okolicznych wsiach.

Trzy miesiące później, 1. marca 1943 roku, żandarmi dokonali w Baranowie kolejnej pacyfikacji. Zamordowano wtedy kolejne cztery osoby:

  • Stanisławę Wróbel – lat 42,
  • Antoniego Mroza – lat 45,
  • Stanisława Mazurka – lat 29,
  • Antoninę Czapkę – lat 56.

Podczas pacyfikacji wsi w marcu 1943 roku spaleniu uległa ponad połowa domów w Baranowie.

Zniszczenia dokonane w trakcie wojny były widoczne nawet wiele lat po jej zakończeniu. Większości domów, spalonych podczas pacyfikacji nie odbudowano: we wsi, w której przed wojną stało około 100 domostw, dzisiaj pozostało niecałe 50. W trakcie niemieckiej okupacji we wsi Baranów, przed wojną będącej centrum ruchu socjalistycznego, ukrywali się partyzanci komunistycznych oddziałów Gwardii Ludowej i Armii Ludowej, a mieszkańcy aktywnie działali w ruchu oporu.

Źródło: Krzysztof Machała, Historia Lipska i okolic.




Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.