82. rocznica śmierci mjr. Henryka Dobrzańskiego „Hubala” [*]




Dokładnie 82 lata temu w potyczce z Niemcami zginął ostatni ułan II Rzeczpospolitej – major Henryk Dobrzański „Hubal”.

 

Major Henryk Dobrzański „Hubal” (22 VI 1897 – 30 IV 1940), żołnierz Legionów Polskich, kawalerzysta, olimpijczyk, w czasie II wojny światowej dowódca Oddziału Wydzielonego Wojska Polskiego.

Przodkiem „Hubala” w linii prostej był urodzony w 1762 roku major Jerzy Dobrzański herbu Leliwa, syn Macieja i Franciszki z Romerów. Właściciel Grabowca i Rzeczniowa, w 1808 roku nabył od Lubomirskiego dobra ostrowieckie.

Brał udział w wojnie 1792 roku, za co otrzymał order Virtuti Militari, a następnie w 1794 roku w powstaniu kościuszkowskim. Po bitwie pod Szczekocinami, w której został ranny, otrzymał awans do stopnia majora. W latach 1797-1800 służył w Legionach Polskich we Włoszech. Następnie wziął udział w wyprawie napoleońskiej na Moskwę (1812 – 1813). Wraz z czwartym pułkiem Artylerii Konnej uczestniczył w bitwach pod Smoleńskiem, Borodino i Możejskiem. Walczył również w „bitwie narodów” pod Lipskiem, gdzie stracił nogę i dostał się do niewoli. Przebywał w Szwecji, by w roku 1814 powrócić na ziemie polskie.

Patriotyzm Jerzego Dobrzańskiego przejawiał się również na polu gospodarczym. Był orędownikiem wydobywania węgla kamiennego odkrytego w podkunowskich wąwozach. Choć jego marzenia nigdy nie udało się zrealizować, otrzymał przydomek „węglarz”.

W 1817 roku został marszałkiem sejmikowym powiatu opatowskiego województwa sandomierskiego.

– informuje Paweł Bernaciak na grupie facebook’owej Krzysztofa Machały „Historia Lipska i okolic”.

Źródło: Paweł Bernaciak.




Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*