Ostatnie pożegnanie Henryka Kaczorowskiego [*]




17.05.2022 r. w Siennie odbył się pogrzeb Henryka Kaczorowskiego. Odszedł do Domu Ojca w wieku 92 lat.

 

Henryk Kaczorowski był prezesem Koła Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego w Siennie, emerytowanym nauczycielem Zespołu Szkół Technicznych imienia księdza Stanisława Domańskiego w Siennie, członkiem Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość – tajnej organizacji antykomunistycznej działającej na terenie powiatu iłżeckiego.

Aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa w 1947 roku, bestialsko przesłuchiwany w Starachowicach. W 1948 roku wywieziony do Kielc, gdzie został skazany 22 maja 1948 roku przez Wojewódzki Sąd Rejonowy na 9 lat więzienia i 5 lat pozbawienia praw obywatelskich. Po zatwierdzeniu wyroku, został przewieziony do więzienia karnego w Rawiczu, w którym przebywał do maja 1951 roku. Następnie został przewieziony do więzienia w Jaworznie, gdzie przebywał do 5 marca 1953 roku. W styczniu 1954 roku został skierowany do komisji wojskowej i wcielony do Karnej Jednostki Wojskowej w kopalni węgla Zabrze Wschód, gdzie pracował jako górnik dołowy do roku 1956.

 

Po powrocie do domu rodzinnego był relegowany z gimnazjum. Zmuszony przenieść się do Ursusa, pracował w tamtejszych zakładach i uczył się w wieczorowym technikum mechanicznym, które skończył w 1960 roku. Wrócił do Sienna i podjął pracę w zasadniczej szkole zawodowej jako nauczyciel zawodu i kierownik warsztatów szkolnych. Dalej kształcił się i w roku 1985 skończył studia w Instytucie Kształcenia Nauczycieli w Warszawie.

W roku 1986 przeszedł na emeryturę. W trakcie pracy zawodowej, w PRL-u nie należał do żadnej partii politycznej.

 

W trakcie pracy zawodowej był wielokrotnie szykanowany: relegowany z gimnazjum, nie miał możliwości awansu, skreślono go z listy studentów Studium Nauczycielskiego w Warszawie, nie dopuszczono do egzaminów wstępnych w Wieczorowej Szkole Wyższej Inżynierskiej w Warszawie.

31 stycznia 1992 roku Sąd Wojewódzki w Kielcach unieważnił wyrok Wojskowego Sądu Rejonowego z dnia 22 maja 1948 roku, uzasadniając wszelkie działania oskarżonego, jako działania na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego.

 

Henryk Kaczorowski był bardzo zaangażowany społecznie. Od powstania w 1990 roku Koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej – sekretarz koła w Siennie. Od 2002 roku do końca życia – prezes koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej w Siennie. Od 1990 roku do 2021 roku prezes Koła w Siennie Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego. Od 2020 roku do 2021 roku wiceprezes Zarządu Oddziału Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego w Radomiu.

Współinicjator budowy pomnika poświęconemu księdzu majorowi Stanisławowi Domańskiemu, kapelanowi Armii Krajowej i Jego podkomendnych na placu przy kościele Świętego Zygmunta w Siennie w 1994 roku.

 

Inicjator i koordynator wielu uroczystości patriotycznych w rocznicę śmierci księdza majora Stanisława Domańskiego i Jego podkomendnych w marcu każdego roku od 30 lat.

 

Odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Walecznych i Odznaka Żołnierza Samodzielnej Brygady Kieleckiej Wolność i Niepodległość, Krzyż Więźnia Politycznego, Krzyż Armii Krajowej, Złoty Medal „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej”, Medal „Pro Patria”, Honorowa Odznaka za Zasługi w Armii Krajowej, Weteran Walk o Niepodległość Ojczyzny, Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” , Medal „Pro Memoria”, Weteran Walk o Niepodległość.

 

Zmarłego na zakończenie mszy w kościele pożegnali: poseł na Sejm Dariusz Bąk, zastępca dyrektora Zespołu Szkół Technicznych w Siennie imienia księdza Stanisława Domańskiego Lidia Niedziela, Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w Lipsku jednocześnie instruktor Związku Strzeleckiego w Lipsku st. bryg. Tomasz Krzyczkowski.

 

Żegnano Go z wielkimi honorami.

Źródło: KP PSP w Lipsku; Echo Dnia.




Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*