Kłudzie – wiersz lipskiego licealisty

Jest taka wieś
wieś mała
gdzie Wisła snuje opowieści
rozlewa się czasem
i tuli brzegi
jakby chciała zostać
na zawsze

Wije się cicho
jakby szła bez końca
jakby znała każdą tajemnicę
każde marzenie mieszkańców

I tylko śpiew ptaków nad wodą
jest jak obietnica
że wszystko tu trwa
trwa prosto
trwa niezmiennie

Kłudzie
miejsce utkane z rzeki
lasu
i nieba

A Wisła płynie dalej
niosąc Kłudzie
w pamięci swoich fal