Odszedł Tadeusz Woźniak

Czas czytania: < 1 minutę

„A kiedy przyjdzie także po mnie

Zegarmistrz światła purpurowy

By mi zabełtać błękit w głowie

To będę jasny i gotowy

Spłyną przeze mnie dni na przestrzał

Zgasną podłogi i powietrza

Na wszystko jeszcze raz popatrzę

I pójdę nie wiem gdzie – na zawsze.”

I poszedł…

„Zegarmistrz światła” – utwór zdobył główną nagrodę na X Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1972 roku.

Jego autor, Tadeusz Woźniak zmarł w wieku 77 lat. Był znanym kompozytorem, wokalistą oraz artystą.

Zadebiutował w 1966 roku pod pseudonimem „Daniel Dan”. Popularność i uznanie fanów zyskał w zespole Dzikusy podczas I Radiowej Giełdy Piosenki. Występował m.in. z Niebiesko-Czarnymi, Czesławem Niemenem, z grupą Czterech. Jako kompozytor zadebiutował w 1967 roku, pisząc muzykę do wierszy Juliana Tuwima, Bolesława Leśmiana, Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego.

Tadeusz Woźniak został odznaczony m.in. Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” i Złotym Krzyżem Zasługi oraz uhonorowany za działalność społeczną przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego nagrodą „Piękniejsza Polska”.

Tadeusz Woźniak był wielkim propagatorem sztuki. Artysta przekazał swoje archiwum do zbiorów Biblioteki Narodowej, a rękopis jego najbardziej znanego utworu „Zegarmistrz światła” prezentowany jest na wystawie stałej w Pałacu Rzeczypospolitej.

„Lubię śpiewać, lubię tańczyć
Lubię zapach pomarańczy”