Życie to ciągła praca – wiersz

Życie to nieustająca praca
bez świąt, bez urlopów,
bez zwolnień lekarskich.

Poranki przychodzą
z listą zadań,
wieczory odchodzą
z rachunkiem niezrobionych rzeczy.

Nie ma tu długich przerw
na kawę pod lipą,
ani ciszy,
która trwa dłużej niż oddech.

Ciągle ktoś na coś czeka –
na naprawienie,
na zrozumienie,
na zrobienie,
na wybaczenie.

Czasem marzy się o ławce
w cieniu,
ale nawet wtedy
trzeba pilnować snu,
żeby nie przegapić budzika.

Życie to praca, nieustająca,
niezakończona,
niepodpisana przez szefa.

A odpoczynek?
Może gdzieś jest,
za rogiem,
ale na razie
trzeba jeszcze troszkę popracować.