Dół – wiersz lipskiego licealisty

Odkryty dół nie straszy

odkryty dół czeka na człowieka

nie człowieka

na ciało

odkryty dół to jego dom

wieczny

nie wieczny

dopóki go robaki nie zjedzą

dopóki się człowiek – ciało nie rozłoży

dopóki ktoś będzie płacił

nad otwartym dołem stanie ksiądz

stanie rodzina

staną znajomi w zależności od zasług

człowieka

nie człowieka

ciała

w odkrytym dole schowa się trumna

urna

uboga lub bogata w zależności od zasług ciała

żywi coś powiedzą

obłożą odkryty dół kwiatami

popłaczą sobie

a dusza ciała stoi obok

patrzy na żywych

dusza człowieka

nie człowieka

ciała

otwarty dół zasypią

i pójdą

pójdą żyć