zostanie po nas
światło
które drży w kałuży
liść co spada powoli
pytanie
w niedokończonym zdaniu
zostaną drobiazgi
guzik bez pary
klucz do drzwi
ślady stóp na piasku
jakby nigdy ich było tych
zostaną chwile
ważne
nieznane
w cudzej pamięci
będą jako migotanie
na rogu ulic
w prześwicie cienia
zostaną słowa
lecz nie te wielkie
nie deklaracje
lecz mruknięcia ciche
zostanie cisza
między spojrzeniem
a westchnieniem
po nas zostanie
nie to co nasze
lecz wszystko co daliśmy światu
z rozpędu
z przypadku
bez zastanowienia
bo trwałość to złudzenie
a wieczność to chwila
która zapomniała minąć
Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis