Akcja partyzancka w Lipsku i Ciepielowie – 3 lipca 1946 roku

Czas czytania: 2 min.

W pierwszych latach powojennych Polska była areną zbrojnych starć pomiędzy oddziałami podziemia niepodległościowego a nowo ustanowioną władzą komunistyczną. Jedną z najbardziej dramatycznych akcji tego okresu była operacja przeprowadzona 3 lipca 1946 roku przez oddziały Związku Zbrojnej Konspiracji (ZZK) w rejonie Lipska i Ciepielowa.

W godzinach popołudniowych trzy 15-osobowe grupy partyzanckie, dowodzone przez Tadeusza Bednarskiego ps. „Orzeł”, Tadeusza Życkiego ps. „Belina” oraz Konstantego Koniuszego ps. „Zapora”, rozpoczęły skoordynowaną akcję zbrojną.

Atak na Lipsko

• 

  Celem pierwszego uderzenia było Lipsko.

• Partyzanci skutecznie opanowali miasto, a na rynku doszło do gwałtownej wymiany ognia z funkcjonariuszami Milicji Obywatelskiej.

• W wyniku starcia zginęło trzech milicjantów z miejscowego posterunku.

• Dwaj pozostali zostali oszczędzeni – partyzanci darowali im życie na prośbę mieszkańców, którzy wstawili się za funkcjonariuszami1.

Atak na Ciepielów

• Następnie oddziały ZZK skierowały się do Ciepielowa, gdzie zaatakowano kolejny posterunek MO.

• W trakcie walki zginął jeden z milicjantów, który przed śmiercią zdołał zastrzelić dwóch partyzantów i ranić trzeciego.

Kontratak sił bezpieczeństwa

Sytuacja uległa zmianie, gdy do rejonu Ciepielowa przybyły oddziały Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (KBW) oraz Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej (ORMO). Rozpoczął się kilkugodzinny pościg za wycofującymi się partyzantami.

Straty

• W wyniku pościgu zginęło od 13 do 15 partyzantów, co stanowiło około jedną trzecią sił biorących udział w akcji.

• Trzech żołnierzy podziemia zostało rannych.

• Oddziały ZZK utraciły znaczną ilość broni i amunicji.

• Straty po stronie sił rządowych były znacznie mniejsze – ranny został jeden funkcjonariusz ORMO oraz jeden żołnierz KBW.

Akcja w Lipsku i Ciepielowie była jedną z wielu operacji przeprowadzonych przez ZZK, organizację liczącą w szczytowym okresie nawet 1200 żołnierzy. Oddziały te prowadziły walkę z nową władzą komunistyczną, przeprowadzając liczne akcje zbrojne na terenie południowego Mazowsza i Lubelszczyzny.

Na podstawie IPN Oddział Radom.