Powstanie Warszawskie, które wybuchło 1 sierpnia 1944 roku o godz. 17.00, było największą akcją zbrojną podziemia w okupowanej przez Niemców Europie. Do walki w stolicy przystąpiło około 40-50 tysięcy powstańców. Planowane na kilka dni, trwało ponad dwa miesiące. W czasie walk w Warszawie zginęło około 18 tysięcy powstańców, a 25 tysięcy zostało rannych.
W powstaniu warszawskim brał udział Jan Domański, syn Stanisława i Janiny (z domu Czarnecka), właścicieli majątków w Piekartach i Bąkowej (wówczas Bąkowa Solecka). Jan Domański gospodarował w tym drugim majątku.
Jan Domański (06.02.1911-11.12.2005) herbu Laryssa – ur. w majątku Piekarty k/Grójca, syn Stanisława i Janiny z d. Czarneckiej, od 1920 r. mieszkaniec Warszawy, uczeń znanych warszawskich Gimnazjów im. Św. Wojciecha (W. Gorskiego), im. M. Reja i J. Zamoyskiego – matura w 1928 r., w latach 1928-1934 student Państwowej Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego w Cieszynie – inż. rolnik, Sekretarz K! w 1934 r. W roku 1935 absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu – ppor. 17 puł w Lesznie.
Do wybuchu II WŚ gospodarował w drugim rodzinnym majątku Bąkowa Solecka w woj. kieleckim. Zmobilizowany we wrześniu 1939 r. do 6 baonu pancernego, brał udział w misji specjalnej jako kierowca i dowódca konwoju w ewakuacji polskiego złota z Lublina do granicy z Rumunią.
Źródło: IPN; Pavel Bernaciak.
Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis