Umieram – wiersz

Umieram,
nie wśród fanfar.
Umieram po cichu,
w przerwie na kawę,
między jednym a drugim „zaraz”.

Umieram.
Zostawiam niedopitą kawę,
nieprzeczytane przypisy,
i listę zakupów na sobotę.

Umieram,
chociaż wciąż oddycham.

Umieram.
A pies śpi spokojnie na mojej poduszce,
 zegar tyka z uporem,
jakby miał czas na wszystko.

Umieram.
Ale nie wiem, czy to już,
czy może jeszcze przez chwilę
będę poprawiać koc.

Umieram.
Ale nie dzisiaj,
bo trzeba jeszcze wynieść smieci.