Płytki ceramiczne – rodzaje, zastosowanie i metody produkcji

Czas czytania: 3 min.

Płytki ceramiczne to jeden z najpopularniejszych materiałów wykończeniowych stosowanych we wnętrzach i na zewnątrz budynków. Łączą estetykę z trwałością, dzięki czemu doskonale sprawdzają się zarówno w łazienkach, kuchniach, jak i na tarasach czy elewacjach. Ich ogromna różnorodność wynika nie tylko z bogactwa wzorów i kolorów, ale również z różnych metod wykonania i właściwości technicznych.

Rodzaje płytek ceramicznych

Płytki ceramiczne dzielą się na kilka podstawowych kategorii, z których każda ma nieco inne przeznaczenie i cechy użytkowe.

1. Glazura

To cienkie, lekkie płytki pokryte szkliwem, przeznaczone głównie na ściany wewnętrzne. Glazura charakteryzuje się dużą estetyką, łatwością w czyszczeniu i różnorodnością wzorów. Ze względu na stosunkowo niską odporność mechaniczną, nie zaleca się jej stosowania na podłogach czy na zewnątrz.

2. Terakota

Płytki terakotowe wykonywane są z drobnoziarnistej gliny, wypalanej w wysokiej temperaturze. Nadają się na podłogi wewnętrzne i ściany. Są bardziej wytrzymałe niż glazura, często również szkliwione, dzięki czemu zyskują dodatkową odporność na zabrudzenia i wilgoć.

3. Gres

To najtwardszy i najbardziej odporny typ płytek. Gres powstaje z mieszanki gliny, piasku kwarcowego i kaolinu, która jest prasowana pod dużym ciśnieniem i wypalana w bardzo wysokiej temperaturze. Gresy mogą być szkliwione lub nieszkliwione (polerowane, matowe, strukturalne). Są mrozoodporne, wodoodporne i doskonale nadają się na zewnątrz, np. na tarasy, balkony czy elewacje.

4. Cotto

To płytki ręcznie formowane z czerwonej gliny, często nieszkliwione, o charakterystycznym rustykalnym wyglądzie. Cotto stosuje się głównie we wnętrzach w stylu śródziemnomorskim lub klasycznym.

Metody wykonania płytek

Proces produkcji płytek ceramicznych może się różnić w zależności od ich rodzaju i przeznaczenia. Poniżej opisane są podstawowe etapy i techniki:

1. Formowanie

Glina i inne surowce są mieszane i formowane w odpowiedni kształt. Najczęściej stosuje się metodę prasowania na sucho lub formowania plastycznego (na mokro). Płytki ręcznie formowane są bardziej unikalne, ale też droższe i mniej jednolite.

2. Suszenie

Uformowane płytki są suszone w celu usunięcia wilgoci przed wypaleniem. Dzięki temu nie pękają w piecu.

3. Wypalanie

Płytki wypalane są w specjalnych piecach w temperaturze od 1000 do 1300°C. Proces ten nadaje im twardość, trwałość i odporność na działanie czynników zewnętrznych.

4. Szkliwienie

Część płytek pokrywana jest szkliwem, czyli cienką warstwą szkła, która zwiększa walory estetyczne oraz odporność na zabrudzenia i działanie wody. Szkliwo może być błyszczące, matowe lub strukturalne.

5. Dekorowanie

W nowoczesnych technologiach często wykorzystuje się druk cyfrowy, który pozwala na precyzyjne odwzorowanie wzorów, imitacji drewna, kamienia czy betonu. Płytki mogą mieć również ręcznie nakładane dekoracje, co zwiększa ich wartość estetyczną.

Zastosowanie płytek ceramicznych

Płytki ceramiczne znajdują zastosowanie praktycznie w każdej przestrzeni – od mieszkań, przez biura, po przestrzenie publiczne. Są wykorzystywane:

• na ścianach i podłogach w łazienkach, kuchniach, korytarzach,

• jako elementy dekoracyjne (np. mozaiki, listwy),

• na zewnątrz – na balkonach, schodach, elewacjach, w ogrodach,

• w obiektach użyteczności publicznej – dzięki odporności na ścieranie i łatwości w czyszczeniu.

Płytki ceramiczne https://cristopol.com.pl/ to trwały i wszechstronny materiał wykończeniowy, który łączy funkcjonalność z estetyką. Wybór odpowiedniego rodzaju – glazury, terakoty, gresu czy cotto – oraz znajomość metod ich produkcji pomaga dobrać produkt najlepiej dopasowany do danego wnętrza i jego przeznaczenia. Dzięki bogactwu wzorów i formatów, płytki mogą stać się nie tylko tłem, ale i głównym elementem dekoracyjnym każdej przestrzeni.

Artykuł zewnętrzny