24 lutego 2025 roku papież Franciszek, mimo trudności zdrowotnych, zatwierdził dekret o heroiczności cnót polskiej mistyczki Kunegundy Siwiec. Decyzja ta jest kluczowym krokiem w procesie beatyfikacyjnym, pozostawiając jedynie konieczność uznania cudu za jej wstawiennictwem. Dekret ten potwierdza wyjątkowe życie duchowe Kunegundy, która całkowicie poświęciła się Bogu, żyjąc w duchu modlitwy, pokory i cierpienia.
Ojciec Szczepan Praśkiewicz OCD, postulator procesu beatyfikacyjnego, podkreślił, że Kunegunda była przykładem autentycznego życia chrześcijańskiego. Jej doświadczenia mistyczne oraz heroiczne praktykowanie cnót są świadectwem głębokiej zażyłości z Bogiem. Papież podpisał dekret w szpitalu Gemelli w Rzymie, co pokazuje jego determinację w kontynuowaniu misji Kościoła nawet w obliczu własnych trudności.
Biografia Kunegundy Siwiec
Kunegunda Siwiec urodziła się 28 maja 1876 roku w Stryszawie-Siwcówce na Podbeskidziu jako dziesiąte z jedenaściorga dzieci Jana i Wiktorii Siwców. Wychowana w pobożnej rodzinie góralskiej, od najmłodszych lat była związana z tradycją katolicką. Pomimo braku formalnego wykształcenia nauczyła się czytać i pisać dzięki pomocy miejscowego górala.
W wieku 20 lat, pod wpływem rekolekcji prowadzonych przez redemptorystę o. Bernarda Łubieńskiego, postanowiła poświęcić swoje życie Bogu. Zerwała zaręczyny i złożyła ślub czystości. W 1902 roku ukończyła kurs katechetyczny i zaczęła uczyć dzieci oraz dorosłych zasad wiary, przygotowując ich do sakramentów. Była również zaangażowana w działalność Apostolstwa Modlitwy oraz Bractwa Dzieciątka Jezus.
Wstępując do Trzeciego Zakonu Karmelitów Bosych w 1923 roku, przyjęła imię Teresa od Dzieciątka Jezus. Była obdarzona łaską mistycznych doświadczeń – prowadziła wewnętrzne rozmowy z Jezusem Chrystusem, Matką Bożą i świętymi. Jej kierownik duchowy, ks. Bronisław Bartkowski, spisywał te objawienia od 1942 roku aż do jej śmierci.
W 1948 roku Kunegunda zachorowała na gruźlicę kości, która przykuła ją do łóżka na ostatnie siedem lat życia. Swoje cierpienie ofiarowała za zbawienie innych ludzi, żyjąc według duchowości „małej drogi” św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Zmarła 27 czerwca 1955 roku w swoim rodzinnym domu w Stryszawie.
Kunegunda Siwiec pozostawiła po sobie niezwykłe świadectwo wiary i pokory. Część swojej ziemi przekazała na budowę kaplicy oraz klasztoru sióstr zmartwychwstanek w Stryszawie. Jej szczątki spoczywają obecnie w kaplicy tychże sióstr, a miejsce to stało się celem pielgrzymek wiernych.
Proces beatyfikacyjny Kunegundy rozpoczął się w 2007 roku. Zatwierdzenie jej heroicznych cnót przez papieża Franciszka jest wyrazem uznania dla jej życia pełnego modlitwy, cierpienia i służby bliźnim.
Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis