Maanam – Czekam na wiatr co rozgoni



screen
Czas czytania: < 1 minutę
Chmury wiszą nad miastemCiemno i wstać nie mogęNaciągam głębiej kołdręZnikam kulę się w sobie
Powietrze lepkie i gęsteWilgoć osiada na twarzachPtak smętnie siedzi na drzewieLeniwie pióra wygładza
Poranek przechodzi w południeBezwładnie mijają godzinyCzasem zabrzęczy muchaW sidłach pajęczyny
A słońce wysoko wysokoŚwieci pilotom w oczyRozgrzewa niestrudzenieZimne niebieskie przestrzenie
Czekam na wiatr co rozgoniCiemne skłębione zasłonyStanę wtedy na razZe słońcem twarzą w twarz
Czekam na wiatr co rozgoniCiemne skłębione zasłonyStanę wtedy na razZe słońcem twarzą w twarz

 

 

Ulice mgłami spowiteToną w ślepych kałużachPrzez okno patrzę znużonaZ tęsknotą myślę o burzy
A słońce wysoko wysokoŚwieci pilotom w oczyOgrzewa niestrudzenieZimne niebieskie przestrzenie
Czekam na wiatr co rozgoniCiemne skłębione zasłonyStanę wtedy na razZe słońcem twarzą w twarz
Czekam na wiatr co rozgoniCiemne skłębione zasłonyStanę wtedy na razZe słońcem twarzą w twarz

 

Autorzy utworu: Olga Jackowska / Marek Jackowski

 

Wspieraj MojeLipsko – pomóż nam się rozwijać




Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.