Biblioteka w Rzeczniów prosi autorkę tekstu o kontakt

Wśród nazwisk obcobrzmiących (często nazwiska pisane fonetycznie) urodzonych w Ciecierówce można wymienić:
Johan Frydrych Rogen (Rogge) 1834
Elżbieta Anikiel ( Hanikiel) (c. Józefa i Elżbiety Wejstrych)1834
Katarzyna Celman (c. Krystiana i Ludwiki Zyngier) 1834
Jędrzej Kneler (Kneder) (s. Jana I Henriety Left 1834
Julianna Becker (Beker) 1835
Mateusz Zyngier (Zynger) 1835
Frydrych Klejber (Kleiber) 1835
Jan Henryk Rogen (s. Mateusza i Elżbiety Paul) 1835
Ludwika Rozalia Karolina Paul 1836
Katarzyna Wajs 1836
Klemens Mateusz Zenger 1837
Ludwik Puff (Pof) (s. Filipa i Reginy Szwajz (Szweicer)) 1838
Marcin Wiklor 1838
Karolina Marianna Rumprecht 1839
Jędrzej Sebastian Zyngier (Zingier) 1841
Krystyna Puff 1843
Marianna Zynger (Zingier) 1844
Magdalena Metterszmid 1845
Augustyn Bedkier 1859
Karolina Wagner 1859
Józefa Szwagrzyk (Szweygier) 1862
Andrzej Gut (s. Andrzej i Ewy Szajbrant) 1865
Jan Czerbin (s. Aleksandra i Krystyny Rychter) 1868
Władysław Miller 1889

W ramach dbania o historię i tradycję w gminie, prosiłabym o upamiętnienie leśnych mogił.
Na stronie powiatu próżno szukać informacji o kolonistach Niemieckich w naszej gminie. Polecam do poczytania publikację na ten temat : „Koloniści niemieccy na Mazowszu u progu niepodległości II Rzeczypospolitej” Dr Marta Milewska
Z ważniejszych wydarzeń wsi:
– 1834-1837 – epidemia cholery, czego niemymi świadkami są polne krzyże choleryczne, otaczające wieś, które miały chronić mieszkańców przed zarazą (łącznie jest 7 krzyży, 2 figurki, 1drewniana kapliczka z Matka Boską)
– 1863-1864 powstanie styczniowe (pomnik przy drodze do Pasztowej Woli)
– 1918 – I wojna światowa
– 1939 – 1945 II wojna światowa, i spalenie Budek Ciecierowskich w sierpniu 1944 roku. Brak informacji, kto mieszkał w Budkach Ciecierówskich, brak drogowskazu gdzie znajdowała się wieś. Z podań ustnych mieszkańców wynika, że była to większa cześć wsi niż nasza.
– 1969 – pożar wsi, ocalały 3 chałupy ( starsi może mnie poprawią co do roku). Wieś paliła się ponownie w latach 2000, wtedy spłonęły budynki gospodarcze 3 gospodarzy.
Nie łatwe były losy mieszkańców wsi, można powiedzieć, że tragiczne.

Jednym z postulatów gminy w zakresie Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Rzeczniów jest zapis, że w zakresie turystyki powinno się rozszerzać ofertę dla turystyki kwalifikowanej: rowerowej i konnej. Jestem tylko ciekawa dlaczego Rzeczniowski Rajd Rowerowy nigdy nie przejeżdżał przez Ciecierówkę? Było już 25 edycji. Prowadzi tędy niebieski szlak rowerowy Płusy- Ciecierówka-Osinki-Pawliczka. Czyżby Wójt niemiał się czym pochwalić na tych terenach? Nie ma łącznika asfaltowej drogi około 3,5 km pomiędzy wsiami tej samej gminy Ciecierówką, a Osinkami. O kilka kilometrów skracałoby to drogę do Radomia (GPS pokazuje właśnie tą drogę). Dbając o rowerzystów i innych turystów można by zorganizować leśne wiaty przystankowe z ławkami, na których można by chwilę odpocząć. Istnieje jedna na drodze leśnej do Małomierzyc, gdzie często widzę rowerzystów z sąsiedniej gminy Iłża. Teren jest sprzyjający dla cyklistów, ponieważ nie ma tu zbyt wielu wzniesień.
W gminie brakuje przemysłu, ale dzięki temu nasze tereny są czyste i nieskażone. Brak jest też agroturystki. Nie ma zbiorników wodnych, które by temu sprzyjały. To typowa gmina rolnicza. W Ciecierówce nawet rolnictwo jest nieopłacalne, ziemia jest 5 i 6 klasy bonitacyjnej, nieurodzajna. Nie to co, w Rzeczniowie, gdzie są piękne sady wiśni, śliw i jabłoni. U nas na tych piaskach, to tylko tytoń dobrze rósł. Było to główne źródło dochodu. Każdy niemal gospodarz miał swoją plantację. W 2013 roku zakończono dopłaty dla branży tytoniowej w Polsce, uprawa tytoniu stała się nieopłacalna. Już nikt nie sadzi tytoniu.
Charakter wsi się zmienia, to już nie jest ta sama wieś co kiedyś, gdzie były krówki, świnki, kurki. Teraz niewiele osób ma zwierzęta gospodarskie, a krowy można policzyć na palcach u rąk, to już bardzo rzadki widok.
Gospodarze nie zajmują się wyłącznie uprawą roli, ale mają zatrudnienie poza rolnictwem, dojeżdżając do pracy. Najczęściej do sąsiedniego województwa świętokrzyskiego, do Starachowic. W powiecie lipskim też nie ma nowych miejsc pracy. Nie mówiąc o dojazdach do miast, bo komunikacja praktycznie nie istnieje.
Można by pracować zdalnie, pracę zdalną można wykonywać z każdego miejsca. Przeszkoda jest tylko Internet. Gmina zainwestowała w światłowód, ale nie każdego jest stać na podłączenie się do niego. Kable smętnie zwisają ze słupów. Koszt telewizji z Internetem światłowodowym to około 170 zł u operatora, który wybrała Gmina. Nie wszystkich jest stać na taki wydatek miesięczny, szczególnie biednych ludzi ze wsi. Przykładowo koszt TV + Internet w Warszawie waha się w granicach 40,00-90 zł. Internet mobilny nie działa, ponieważ brak jest zasięgu.
Kiedyś na stronie Gminy widniał taki napis, że jesteśmy jedną z najmniejszych gmin w Polsce. Nie jest to powód do dumy, zwłaszcza, że wynagrodzeni Wójta jest jednym z najwyższych (około 19 450,00 zł). Nowa Rada Gminy w Rzeczniowie ustaliła wynagrodzenie wójta na poziomie 100 % możliwego wynagrodzenia zasadniczego wynikającego z rozporządzenia. Czy biedną gminę na to stać ? Chyba tak, skoro Wójt kręci TikToki w wyprasowanej białej koszuli, popijając kawkę, życząc udanego tygodnia.
Niech nikt się nie dziwi, że liczba ludności spadła o 30% w ciągu 20 lat. Już 34 lata temu jak byłam w zerówce panie przedszkolanki szeptały między sobą, że to chyba ostatnie dzieci od nas w szkole w Pasztowej Woli. Było nas troje w klasie z Ciecierówki. Los pokazał, że nie byliśmy ostatni, tu nadal ludzie mieszkają, żyją i rodzą się nowe pokolenia, pomimo przeciwności losu, burzliwej historii, niżu demograficznego, czy niesprzyjającej władzy (najpierw zaborczej, potem okupacyjnej, a teraz władzy samorządowej). Pewnie niedługo ludzi będzie mniej niż wilków, które są w naszych lasach, tyle że te wilki nie są niebezpieczne, gorsze są te wilki w ludzkiej skórze. Dzikie wilki dbają o stado, o osobniki starsze i schorowane, otaczają je opieką, żyją we wspólnocie. Ludzie powinni się tego od nich uczyć.
„Nie będzie nas, będzie las.”