Ciecierówka – zapomniana wieś na końcu gminy



Czas czytania: 2 min.

Komentarz czytelnika dotyczący remontu świetlicy w Ciecierówce (https://mojelipsko.info/remont-swietlicy-w-ciecierowce-rozpoczety) :

Jak widać na załączonym obrazku remiza jest wiekowa, była budowana w czynie społecznym przez naszych dziadków, mieszkańców tej wsi. Z własnych środków mieszkańcy odmalowali wewnątrz ściany. Jak widać na zdjęciu remiza posiadała wjazd dla pojazdu strażackiego, tylko że nigdy tego wozu strażackiego ochotnicza straż pożarna nie otrzymała (inne wsie a i owszem). Była też motopompa, która uległa awarii, gmina nie znalazła środków na jej naprawę.

Tak żywota dokonała Ochotnicza Straż Pożarna w Ciecierówce. Budynek stał i niszczał przez lata, nieogrzewany, bez sanitariatu, ze starym piecem kaflowym, ogólnie zaniedbany Czasami młodzież zorganizowała andrzejki lub sylwestra. Dwadzieścia parę lat temu miał być u nas remont drogi na odcinku Ciecierówka-Pasztowa Wola, niestety środki poszły na drogę w Pawliczce (odcinek od skrzyżowania przy sklepie do Osinek). Remontu doczekaliśmy się dopiero w 2023, wtedy to położono nowy asfalt. Placu zabaw nie było dla dzieci od czasu zabrania szkoły w Ciecierówce (czyli dawno).



Potem dostaliśmy stare huśtawki po likwidacjach szkół podstaowych w gminie i sami je odrestaurowaliśmy (na nowe nie było szans). Kolejne dekady i obecnie jest plac zabaw dla dzieci (co z tego, że nawet pokrzywy latem sami rodzice muszą kosić). Przez lata nie zrobiono nic, co by polepszyło warunki bytności ludności. Większość młodych ludzi po skończeniu szkoły się stąd wyprowadziła, bo i co tutaj robić?

Brakuje wiaty przystankowej, dzieci zimą czekają w deszczu, śniegu i mrozie. mamy samodzielnie skonstruowały ławkę do siedzenia przy drodze, w oczekiwaniu na swoje pociechy wracające ze szkoły. Jeśli chcesz w naszej wsi swobodnie porozmawiać przez telefon, to marne szanse, ponieważ telefony gubią sieć. Nie ma w okolicy masztu telefonii komórkowej. Okoliczne lasy skutecznie blokują sygnał.



Nie do pomyślenia, że tak może być w 2025 r., gdzie nawet w Bieszczadach jest zasięg. Wieś na końcu gminy, na końcu powiatu, na końcu świata…
Kochani Włodarze gminy, my tu żyjemy, mieszkamy, płacimy podatki. Czemu potraktowaliście nas tak niesprawiedliwie? To nie jest wyrównywanie szans, jak głosi program, z którego gmina pozyskała środki. To jest podcinanie skrzydeł tym młodym osobą, które liczyły, że wreszcie coś tutaj się zmieni. Niestety ostatnia iskierka nadziei zgasła. Pozostał niesmak. Brawo za inicjatywę i założenie KGW w Ciecierówce. Dajcie im równe szanse, tak jak innym kołom w gminie. Czy one nie zasłużyły na nową świetlicę??? U nas nie było nigdy takiego miejsca. Dajcie szansę, a wykorzystają ją w 100%, nie pozwólcie, żeby skończyły jak nasi strażacy.

Wspieraj MojeLipsko – pomóż nam się rozwijać




2 Komentarze

  1. „Nie było nas był las…”
    Zbliża się 200-lecie założenia wsi Ciecierówka. Data powstania wsi to około 1826/1827. Wieś w województwie mazowieckim, ale założona na prawie niemieckim, w miejscu po wykarczowanym lesie. Pierwsza wzmianka o Ciecierówce pochodzi z 1827 roku, w „Tabeli Miast i Wsi Królestwa Polskiego”.
    Po czym można , że to niemiecka osada poznać ? Ano po rynku charakterystycznym dla tego typu osady oraz cmentarzu, który znajduje się poza wsią. Tak robili Niemcy wyznania ewangelickiego. Tego typu cmentarze można obecnie spotkać po opuszczonych wsiach mazurskich. Z taką różnicą, że cmentarze te są oznaczone i odgrodzone. U nas śladu praktycznie nie ma, że tutaj zostały pochowane osoby, pierwsi osadnicy wsi. W głównej mierze to leśnicy powinni zadbać o ten cmentarz, bo leży na terenie Nadleśnictwa Marcule. Na stronie facebook „Ciecierówka – wielka historia małej miejscowości” jest dokładna mapka gdzie on się znajduje. Cmentarz o wymiarach 100 m x 100 m. Będąc dzieckiem mama powtarzała, żeby jagód i grzybów tam nie zbierać, bo tam są mogiły ludzkie.
    Przed wielu laty do Ciecierówki przyjechała rodzina Niemiecka, która wypytywała o Niemców, którzy tutaj mieszkali, pewnie chodziło im o to, że chcieliby wiedzieć skąd pochodzą, o tożsamość, o pochodzenie, a być może chcieliby zapalić znicz na grobie przodków? Nie wiemy, nikt wtedy nie rozumiał po niemiecku, a ich tłumacz mówił łamaną polszczyzną.
    Poniżej sporządziłam listę osób o nazwiskach, które już u nas nie występują (pozostały nieliczne jak Wajs, Stobnicki, Maciejewski, Śliwa, Kupidura, Senderowski, Winerowicz, Góralski), a które zmarły w Ciecierówce lata 1833 – 1945, być może część tych osób spoczywa pod bezimiennymi mogiłami w lesie. Nie ma tam już nagrobków. Może to wasi przodkowie?
    Dane pochodzą z Katalogu Zasobów Metrykalnych:
    https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=07mz&rid=3324&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=&ordertable=
    Józef Drynio 1833
    Stanisław Łukawski 1835
    Walenty Gercak 1835
    Jan Gerdan (syn Sebastiana i Elżbiety z d. Wejstrych) 1835
    Sebastian Karton 1835
    Filipina Wejstrych 1835
    Helena Daniszewska 1836
    Rozalia Skroczek 1836
    Klemens Zeltman syn Krystiana i Ludwiki Zinger 1838
    Stanisław Nowak 1838
    Michał Wiktor 1839
    Jan Gruszczyński (Gruszyński) 1839
    Jakub Namilski 1839
    Marianna Jagodzińska 1840
    Katarzyna Jaros 1841
    Agnieszka Rusinek 1841
    Samuel Bekier (Beker) 1841
    Jędrzej Rykowski 1841
    Salomea Góralowska 1842
    Zofia Rusinowicz 1842
    Jan Kłodarski 1844
    Julianna Rudkowski 1844
    Anastazja Nowak 1845
    Mateusz Zygner 1845
    Józefa Jarozkowska (Jarosek) 1845
    Teodozja Troszczyńska 1846
    Maciej Brzeziński 1846
    Augustyn Feliszewski 1846
    Agnieszka Lisicka 1846
    Józef Wajs 1846
    Kunegunda Kwiekowska 1846
    Wojciech Grzybowski 1847
    Joanna Stobnicka 1847
    Franciszek Kwiekowski 1847
    Katarzyna Ogórkiwicz 1847
    Dorota Kotowska (z d. Adamczyk) 1848
    Piotr Czarnecki 1848
    Jan Bielecki 1848
    Józefa Anastazja Barańska 1849
    Karol Kot (Kotowski) 1849
    Jan Kopacz 1849
    Ludwik Łukowski 1849
    Wojciech Łakomy 1849
    Agnieszka Nomilska 1850
    Agnieszka Stobnicka 1850
    Kacper Synderowski 1850
    Tekla Bystrzyńska 1850
    Marianna Ruszynowicz (Banajec) 1850
    Jacenty Pękala 1850
    Stanisław Kupidura 1852
    Elżbieta Kubicka 1852
    Adam Talaga 1854
    Fryderyk Zyngier 1854
    Jan Szczepanowski 1856
    Tomasz Karykowski 1856
    Jakub Pakusiński 1856
    Karolina Raciborska 1856
    Salomea Maciejowska 1857
    Franciszek Sztabnicki 1857
    Kazimierz Wilanowicz 1857
    Józef Góralski 1857
    Antoni Markowski 1857
    Kunegunda karykowska 1857
    Urszula Buraczyńska 1858
    Franciszka Siwiec 1859
    Wojciech Pomagalski 1859
    Paulina Jaroszkowska 1859
    Marianna Rękawik 1859
    Julianna Zawadzka 1868
    Franciszek Winerowicz 1868
    Jan Maciejewski 1868
    Jan Żmuda 1869
    Marianna Her 1869
    Jan Pokusa 1914
    Stanisław Wrześniewski 1915
    Józef Nobis 1915
    Józefa Góralska 1916
    Andrzej Szymański 1916
    Małgorzata Śliwka 1917
    Lucyna Śliwa 1917
    Szczepan Żmudziński 1918
    Katarzyna Szewczyk 1918
    Balbina Malina 1918
    Władysław Sobolewski 1919
    Piotr Winiarski 1919
    Michalina Wiśniewska 1919
    Małgorzata Sar 1919
    Stanisław Dziura 1920
    Adam Górski 1921
    Władysław Borcuch 1922
    Aniela Pastuszka 1922
    Henryk Paprocki 1922
    Józef Mieczysław Wojtyniak 1925
    Katarzyna Krężelewska (z d. Gorycka) 1925
    Władysław Chustecki 1925
    Bronisława Natalia Tuzinek 1926
    Tadeusz Celej 1926
    Aleksy Banaszek 1926
    NN Pryciak 1927
    Karol Gajewski 1929
    Franciszka Pochwała ( z d. Paruzel) 1929
    Franciszek Szczepański 1930
    Michalina Grzywacz ( z d. Pastuszka)
    Antoni Doroszyński 1930
    Antoni Tuszko 1931
    Aleksander Mazurkiewicz 1932
    Stanisław Jaśkiewicz 1934
    Irena Marianna Borek 1936
    Marianna Cieślikowska 1937
    Marian Nicpoń 1937
    Marianna Kostrzewa 1939
    Kazimiera Stępień 1941
    Stanisław Pluta 1942
    Emilia Wajs (z d. Bambińska) 1942
    Jan Heda 1942
    Zbigniew Borek 1943
    Barbara Żurek ( z d. Tuszko) 1943
    Henryk Dygas 1943
    Maria Alicja Kurek 1943
    Józefa Góralska (z d. Rybińska) 1944
    Józef Nogajski 1945
    Józef Jędraszek 1945.

    Wśród nazwisk obcobrzmiących (często nazwiska pisane fonetycznie) urodzonych w Ciecierówce można wymienić:
    Johan Frydrych Rogen (Rogge) 1834
    Elżbieta Anikiel ( Hanikiel) (c. Józefa i Elżbiety Wejstrych)1834
    Katarzyna Celman (c. Krystiana i Ludwiki Zyngier) 1834
    Jędrzej Kneler (Kneder) (s. Jana I Henriety Left 1834
    Julianna Becker (Beker) 1835
    Mateusz Zyngier (Zynger) 1835
    Frydrych Klejber (Kleiber) 1835
    Jan Henryk Rogen (s. Mateusza i Elżbiety Paul) 1835
    Ludwika Rozalia Karolina Paul 1836
    Katarzyna Wajs 1836
    Klemens Mateusz Zenger 1837
    Ludwik Puff (Pof) (s. Filipa i Reginy Szwajz (Szweicer)) 1838
    Marcin Wiklor 1838
    Karolina Marianna Rumprecht 1839
    Jędrzej Sebastian Zyngier (Zingier) 1841
    Krystyna Puff 1843
    Marianna Zynger (Zingier) 1844
    Magdalena Metterszmid 1845
    Augustyn Bedkier 1859
    Karolina Wagner 1859
    Józefa Szwagrzyk (Szweygier) 1862
    Andrzej Gut (s. Andrzej i Ewy Szajbrant) 1865
    Jan Czerbin (s. Aleksandra i Krystyny Rychter) 1868
    Władysław Miller 1889

    W ramach dbania o historię i tradycję w gminie, prosiłabym o upamiętnienie leśnych mogił.
    Na stronie powiatu próżno szukać informacji o kolonistach Niemieckich w naszej gminie. Polecam do poczytania publikację na ten temat : „Koloniści niemieccy na Mazowszu u progu niepodległości II Rzeczypospolitej” Dr Marta Milewska
    Z ważniejszych wydarzeń wsi:
    – 1834-1837 – epidemia cholery, czego niemymi świadkami są polne krzyże choleryczne, otaczające wieś, które miały chronić mieszkańców przed zarazą (łącznie jest 7 krzyży, 2 figurki, 1drewniana kapliczka z Matka Boską)
    – 1863-1864 powstanie styczniowe (pomnik przy drodze do Pasztowej Woli)
    – 1918 – I wojna światowa
    – 1939 – 1945 II wojna światowa, i spalenie Budek Ciecierowskich w sierpniu 1944 roku. Brak informacji, kto mieszkał w Budkach Ciecierówskich, brak drogowskazu gdzie znajdowała się wieś. Z podań ustnych mieszkańców wynika, że była to większa cześć wsi niż nasza.
    – 1969 – pożar wsi, ocalały 3 chałupy ( starsi może mnie poprawią co do roku). Wieś paliła się ponownie w latach 2000, wtedy spłonęły budynki gospodarcze 3 gospodarzy.
    Nie łatwe były losy mieszkańców wsi, można powiedzieć, że tragiczne.

    Jednym z postulatów gminy w zakresie Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Rzeczniów jest zapis, że w zakresie turystyki powinno się rozszerzać ofertę dla turystyki kwalifikowanej: rowerowej i konnej. Jestem tylko ciekawa dlaczego Rzeczniowski Rajd Rowerowy nigdy nie przejeżdżał przez Ciecierówkę? Było już 25 edycji. Prowadzi tędy niebieski szlak rowerowy Płusy- Ciecierówka-Osinki-Pawliczka. Czyżby Wójt niemiał się czym pochwalić na tych terenach? Nie ma łącznika asfaltowej drogi około 3,5 km pomiędzy wsiami tej samej gminy Ciecierówką, a Osinkami. O kilka kilometrów skracałoby to drogę do Radomia (GPS pokazuje właśnie tą drogę). Dbając o rowerzystów i innych turystów można by zorganizować leśne wiaty przystankowe z ławkami, na których można by chwilę odpocząć. Istnieje jedna na drodze leśnej do Małomierzyc, gdzie często widzę rowerzystów z sąsiedniej gminy Iłża. Teren jest sprzyjający dla cyklistów, ponieważ nie ma tu zbyt wielu wzniesień.
    W gminie brakuje przemysłu, ale dzięki temu nasze tereny są czyste i nieskażone. Brak jest też agroturystki. Nie ma zbiorników wodnych, które by temu sprzyjały. To typowa gmina rolnicza. W Ciecierówce nawet rolnictwo jest nieopłacalne, ziemia jest 5 i 6 klasy bonitacyjnej, nieurodzajna. Nie to co, w Rzeczniowie, gdzie są piękne sady wiśni, śliw i jabłoni. U nas na tych piaskach, to tylko tytoń dobrze rósł. Było to główne źródło dochodu. Każdy niemal gospodarz miał swoją plantację. W 2013 roku zakończono dopłaty dla branży tytoniowej w Polsce, uprawa tytoniu stała się nieopłacalna. Już nikt nie sadzi tytoniu.
    Charakter wsi się zmienia, to już nie jest ta sama wieś co kiedyś, gdzie były krówki, świnki, kurki. Teraz niewiele osób ma zwierzęta gospodarskie, a krowy można policzyć na palcach u rąk, to już bardzo rzadki widok.
    Gospodarze nie zajmują się wyłącznie uprawą roli, ale mają zatrudnienie poza rolnictwem, dojeżdżając do pracy. Najczęściej do sąsiedniego województwa świętokrzyskiego, do Starachowic. W powiecie lipskim też nie ma nowych miejsc pracy. Nie mówiąc o dojazdach do miast, bo komunikacja praktycznie nie istnieje.
    Można by pracować zdalnie, pracę zdalną można wykonywać z każdego miejsca. Przeszkoda jest tylko Internet. Gmina zainwestowała w światłowód, ale nie każdego jest stać na podłączenie się do niego. Kable smętnie zwisają ze słupów. Koszt telewizji z Internetem światłowodowym to około 170 zł u operatora, który wybrała Gmina. Nie wszystkich jest stać na taki wydatek miesięczny, szczególnie biednych ludzi ze wsi. Przykładowo koszt TV + Internet w Warszawie waha się w granicach 40,00-90 zł. Internet mobilny nie działa, ponieważ brak jest zasięgu.
    Kiedyś na stronie Gminy widniał taki napis, że jesteśmy jedną z najmniejszych gmin w Polsce. Nie jest to powód do dumy, zwłaszcza, że wynagrodzeni Wójta jest jednym z najwyższych (około 19 450,00 zł). Nowa Rada Gminy w Rzeczniowie ustaliła wynagrodzenie wójta na poziomie 100 % możliwego wynagrodzenia zasadniczego wynikającego z rozporządzenia. Czy biedną gminę na to stać ? Chyba tak, skoro Wójt kręci TikToki w wyprasowanej białej koszuli, popijając kawkę, życząc udanego tygodnia.
    Niech nikt się nie dziwi, że liczba ludności spadła o 30% w ciągu 20 lat. Już 34 lata temu jak byłam w zerówce panie przedszkolanki szeptały między sobą, że to chyba ostatnie dzieci od nas w szkole w Pasztowej Woli. Było nas troje w klasie z Ciecierówki. Los pokazał, że nie byliśmy ostatni, tu nadal ludzie mieszkają, żyją i rodzą się nowe pokolenia, pomimo przeciwności losu, burzliwej historii, niżu demograficznego, czy niesprzyjającej władzy (najpierw zaborczej, potem okupacyjnej, a teraz władzy samorządowej). Pewnie niedługo ludzi będzie mniej niż wilków, które są w naszych lasach, tyle że te wilki nie są niebezpieczne, gorsze są te wilki w ludzkiej skórze. Dzikie wilki dbają o stado, o osobniki starsze i schorowane, otaczają je opieką, żyją we wspólnocie. Ludzie powinni się tego od nich uczyć.
    „Nie będzie nas, będzie las.”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.