Bezpieczeństwo żywności a plastik: jak rozumieć zapisy w deklaracji zgodności (DoC) dla opakowań spożywczych?

Czas czytania: 3 min.

Deklarację zgodności należy czytać jak instrukcję użytkowania materiału. Każdy zapis informuje, kiedy, z czym i na jakich zasadach opakowanie może mieć kontakt z żywnością. Sens dokumentu tkwi w szczegółach: normach, warunkach testów i ograniczeniach zastosowania.

 

Czym jest DoC i jaką pełni funkcję?

Deklaracja zgodności (DoC) to formalne oświadczenie producenta, że dany materiał spełnia wymagania prawa UE wobec produktów przeznaczonych do kontaktu z żywnością. Dokument opiera się na badaniach migracji, kontroli surowców i zasadach GMP. Jednocześnie należy pamiętać, że DoC nie oznacza pełnego zezwolenia na użytkowanie materiału w kontakcie z żywnością. Mianowicie dokument ten określa dokładny zakres bezpiecznego użycia.

Podstawa prawna DoC – jak ją interpretować?

W deklaracji zgodności zawsze sprawdzaj, jakie dokładnie rozporządzenia wskazano i do czego się odnoszą. Same ogólniki nie wystarczą. Konkretne numery aktów oraz odwołania do załączników pokazują, według jakich zasad oceniono materiał, skład i migrację. Najczęściej w DoC dla opakowań z tworzyw sztucznych pojawiają się wzmianki o następujących dokumentach:

• Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 – ustanawia ogólne wymagania dla materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością i zakazuje przenikania substancji w ilościach zagrażających zdrowiu.
• Rozporządzenie (UE) nr 10/2011 – określa szczegółowe wymogi dla tworzyw sztucznych stosowanych w branży spożywczej, w tym listę dozwolonych substancji oraz limity migracji globalnej i specyficznej.
• Rozporządzenie (WE) nr 2023/2006 (GMP) – dotyczy dobrej praktyki produkcyjnej i potwierdza, że opakowania wytwarzano w kontrolowanych, powtarzalnych warunkach.
• Rozporządzenie (UE) 2022/1616 – ma znaczenie przy materiałach z recyklatu i określa wymagania dla tworzyw pochodzących z recyklingu przeznaczonych do kontaktu z żywnością.

Identyfikacja materiału – dlaczego jest istotna?

Zapisy o typie polimeru, dodatkach i barwnikach nie są jedynie formalnością. Decydują o tym, jak materiał reaguje na tłuszcze, kwasy, temperaturę i długotrwały kontakt z żywnością. Informacja o numerze partii lub systemie identyfikacji umożliwia pełną identyfikowalność w całym łańcuchu dostaw, od surowca po gotowe opakowanie. W praktyce ułatwia to audyty jakości, wycofanie konkretnej partii i potwierdzenie, że dana deklaracja zgodności obejmuje dokładnie ten wyrób, który trafia na linię produkcyjną.

Migracja globalna i specyficzna – jak czytać liczby?

Przechodzimy do najważniejszej części dokumentu, czyli określenia możliwego zakresu migracji danego tworzywa do żywności. Migracja globalna pokazuje sumę substancji przenikających do żywności. Migracja specyficzna dotyczy pojedynczych związków. Zwracaj uwagę na:

• warunki badań – temperatura i czas muszą odpowiadać realnemu użyciu,
• symulanty – inne dla tłuszczów, inne dla żywności wodnej,
• limity SML – wynik musi mieścić się poniżej wartości granicznych.

Deklaracja zgodności to narzędzie, które realnie wpływa na bezpieczeństwo użytkowania produktu i odpowiedzialność całego łańcucha dostaw. Polecani producenci, tacy jak Plast-Box, dbają o szczegółowość i rzetelność deklaracji zgodności. Plast-Box to producent opakowań plastikowych spożywczych, których bezpieczeństwo użytkowania jest absolutnie niepodważalne.

FAQ

Czy DoC dotyczy jednego opakowania spożywczego czy całej oferty?

Zwykle jednego materiału lub grupy wyrobów o identycznym składzie i zastosowaniu.

Czy wynik „zgodny z normą” wystarczy?

Nie. Liczą się konkretne wartości, warunki testów i odniesienie do limitów.

Czy deklaracja zgodności gwarantuje bezpieczeństwo w każdych warunkach?

Nie. Obowiązuje tylko w zakresie zastosowań opisanych w dokumencie.

Jak często sprawdzać DoC?

Przy każdej zmianie opakowania, surowca lub procesu oraz przed audytem jakości.

 

Artykuł zewnętrzny