Umieranie ma swoje zalety,
o których nikt nie wspomina w reklamach.
Nie musisz już martwić się o rachunki,
myśleć o ubiorze na następny dzień,
ani słuchać prognozy pogody o przymrozkach.
Ciało, tak przywiązane do istnienia,
dziwi się, że je chcesz oddać.
„Jak możesz?” – pyta oburzone.
„Przecież tyle lat razem…”
Śmierć – to tylko kwestia perspektywy,
a my jesteśmy mniej niż przecinkiem.
Umierajmy więc wesoło,
jak człowiek, który na przyjęciu
pierwszy wstaje od stołu i odchodzi,
gdy inni delektują się deserem.
Po prostu odejdźmy.
Bez złości, bez płaczu.
Najlepiej bez bólu.
Możliwe, że to najciekawsza przygoda,
jaka nam się przydarzy.
Szkoda tylko, że bez możliwości
napisania kolejnego wiersza.
Świat, który znamy też kiedyś umrze.
W całości.
Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis