2 kwietnia 1997 r. Zgromadzenie Narodowe uchwaliło Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej, a następnie, 25 maja tego samego roku, została ona przyjęta przez Polaków w referendum.
Konstytucja zaczęła obowiązywać 17 października 1997 r. Na nową ustawę zasadniczą trzeba było zatem czekać ponad 7 lat od ustrojowego i politycznego przełomu roku 1989. W ciągu 25 lat jej obowiązywania, mimo wielu debat na temat jej stosowania i postulatów zmian, tylko 2 razy była nowelizowana.
Według konstytucji Polska jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli, demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Władza zwierzchnia należy do narodu, który sprawuje władzę przez swoich przedstawicieli lub bezpośrednio. Zgodnie z konstytucją ustrój Rzeczypospolitej Polskiej opiera się na podziale i równowadze władzy ustawodawczej (Sejm i Senat), wykonawczej (prezydent, rząd) i sądowniczej (sądy i trybunały). Konstytucja stanowi, że Senat rozpatruje ustawy uchwalane przez Sejm, ma prawo inicjatywy ustawodawczej i decydujący głos w obsadzie ważnych organów państwa, m.in. Rzecznika Praw Obywatelskich, prezesa Najwyższej Izby Kontroli.
Konstytucję RP rozpoczyna preambuła, autorstwa byłego premiera i członka Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego Tadeusza Mazowieckiego. Mowa w niej o suwerennym i demokratycznym państwie, odwołującym się do chrześcijańskiego dziedzictwa i systemu wartości lub do wartości o charakterze uniwersalnym, wywodzących się z innych źródeł. W preambule określono też podstawowe zasady funkcjonowania wspólnoty – równość wobec prawa, poszanowanie wolności i sprawiedliwości, współdziałanie władz i dialog społeczny, solidarność z innymi członkami wspólnoty. Jako źródło praw podstawowych wskazano przyrodzoną godność człowieka.
Do uchwalenia konstytucji potrzebne było 2/3 głosów w obecności co najmniej połowy liczby członków Zgromadzenia Narodowego. W głosowaniu wzięło udział 497 posłów i senatorów. Konstytucję poparło 451 parlamentarzystów, 40 było przeciw, 6 wstrzymało się od głosu. W referendum za przyjęciem konstytucji opowiedziało się 53,5% Polaków.
Prof. Stefan Józef Pastuszka – jego wkład w uchwalenie Konstytucji RP w 1997 roku był bardzo duży.
Stefan Józef Pastuszka (ur. 21 sierpnia 1941 w Olechowie Nowym, zm. 10 października 2019 w Kielcach) – polski polityk, historyk i nauczyciel akademicki, profesor nauk humanistycznych, senator III kadencji, członek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (2010–2016).
Syn Władysława i Otolii. W 1965 r. ukończył historię na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Był nauczycielem historii i języka polskiego w szkołach średnich. Następnie w 1975 roku uzyskał doktorat w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, a w 1991 na UMCS w oparciu o rozprawę pt. Teatr ludowy na wsi polskiej w okresie II Rzeczypospolitej doktora habilitowanego. W 2011 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych.
Zawodowo związany był z Instytutem Bibliotekoznawstwa i Dziennikarstwa na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. W latach 1975-1990 pracował w Instytucie Kształcenia Nauczycieli i Badań Oświatowych w Kielcach, w Zakładzie Historii. W latach 1983–1990 był jego kierownikiem.
Pełnił też funkcję rektora na kilku prywatnych uczelniach. Opublikował około 150 pozycji naukowych (książek oraz artykułów).
Działał w Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym, a następnie w wilanowskim PSL i jednolitym Polskim Stronnictwie Ludowym. Z ramienia PSL sprawował mandat senatora III kadencji.
W 1993 roku został wybrany do Senatu RP z województwa świętokrzyskiego z listy PSL. W latach 1993–1997 był wiceprzewodniczącym Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego. Jego wkład w uchwalenie Konstytucji RP w 1997 roku był bardzo duży.
W latach 1994 –1997 był wiceprzewodniczącym delegacji parlamentu RP do Rady Europy. W latach 1995 – 1997 pełnił funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej.
Od 1993 do 1997 był członkiem Rady Programowej Polskiego Radia S.A. a w roku 1997 wchodził w skład Rady Programowej Telewizji Polskiej S.A. W latach 1995–1997 był wiceministrem edukacji. W latach 2002–2006 przewodniczył Sejmikowi Województwa Świętokrzyskiego.
W marcu 2008 został powołany do Rady Edukacji Narodowej, organu doradczego przy minister Katarzynie Hall. Był też członkiem Kapituły do Spraw Profesorów Oświaty.
W lipcu 2010 Senat ponownie powołał go w skład Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z rekomendacji Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego. Jego kadencja zakończyła się w 2016.
Pochowany na cmentarzu w kieleckich Piaskach.
O społeczno-zawodowej aktywności Profesora Stefana Józefa Pastuszki (1941– 2019) możesz przeczytać TUTAJ.
Źródło: Sejm; Senat; Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach; Wikipedia.
Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis